Работничка во маркетинг компанија неколку години постигнувала многу добри резултати и редовно добивала позитивни годишни оценки. Сепак, не била унапредена, додека помалку искусни колеги од тимот добиле унапредување.

Ситуација

• работничката забележала дека лица со слични или пониски резултати добиваат унапредување
• поголемиот дел од унапредените биле мажи
• немало јасни и документирани критериуми за унапредување

Prima facie case

Работничката го пријавила случајот, укажувајќи на можна дискриминација врз основа на пол. Не морала да ја докаже намерата на работодавачот – доволно било да покаже:

• нееднакво третирање во споредба со други вработени
• недостаток на транспарентност во процесот на донесување одлуки
• повторлив образец на одлуки

Реакција на работодавачот

По презентирањето на овие околности, товарот на докажување преминал на работодавачот. Организацијата била должна да покаже дека одлуките:

• се засновале на објективни критериуми
• биле документирани
• не биле поврзани со полот на работничката

Во текот на анализата се покажало дека критериумите за унапредување биле неформални и главно засновани на субјективна проценка на претпоставените.

Резултат

• компанијата била обврзана да воведе транспарентни критериуми за унапредување
• работничката добила повторна проценка на својата кандидатура
• воведени биле обуки за менаџментот за предрасуди и еднаков третман

Заклучок

Вработениот не мора да докажува дискриминаторска намера – доволно е да укаже на факти и обрасци кои можат да упатуваат на неа.

Работодавачот мора да покаже дека неговите одлуки биле објективни и оправдани. Недостатокот на јасни критериуми и транспарентност го зголемува ризикот дејствијата да бидат оценети како дискриминаторски.