Przeczytaj te zdania:
- „Potrzebujemy kogoś młodego”.
- „Lepiej sprzątaczki”.
- „Nie pasuje do naszego środowiska”.
- „Jest zbyt emocjonalna do tej roli”.
Czy to tylko opisy?
Czy już teraz powodują wykluczenie?
Język nigdy nie jest neutralny.
To, co wydaje się „normalne” lub „oczywiste”, często niesie ukryte założenia i normy.
Normy, które tworzymy
Każda grupa – często nieświadomie – opracowuje „normalny” sposób:
- mówienia
- żartowania
- ubierania się
- zachowywania się
Osoby, które nie wpisują się w te schematy, mogą być:
- ignorowane
- wyśmiewane
- wykluczane
To nie zawsze jest intencjonalne – ale zawsze ma konsekwencje.
Język jako narzędzie władzy
Słowa mogą wzmacniać istniejące hierarchie albo je podważać.
Decydują o tym, kto „pasuje”, a kto zostaje na marginesie.
Język jest narzędziem władzy.
Spróbuj inaczej
Przeformułuj poniższe zdania w sposób niedyskryminujący:
- „Potrzebujemy młodej osoby.”
- „Lepiej sprzątaczka.”
- „Nie nadaje się do kontaktu z publicznością”.
Zadaj sobie pytanie:
Jaką rzeczywistą potrzebę próbujesz wyrazić?
Czy chodzi o doświadczenie? Styl komunikacji? Umiejętności interpersonalne?
Nazwanie tego precyzyjnie pozwala uniknąć uproszczeń i uprzedzeń.
Słowa mają konsekwencje
- wzmacniają stereotypy
- budują oczekiwania
- wpływają na decyzje
To, jak mówimy o ludziach, wpływa na to, jakie mają szanse – na rozmowie rekrutacyjnej,
w zespole, w rozwoju zawodowym.
Zwracanie uwagi na język nie jest formalnością.
To odpowiedzialność zawodowa.